Waar was ik?

Eigenlijk zouden gisteren de graszoden komen. Maar het weer zat niet mee, dus dat hebben we maar een weekje uitgesteld.
Inmiddels heeft zich geheel spontaan een vijver gevormd op de plaats waar wij een grasveld gedacht hadden. De natuur is hardnekkig...



En binnenkort moet ik maar eens een recept zoeken om appelmoes te maken...

"Je zal nu toch in een tent zitten..." Hoe vaak ik dat al niet heb gezegd deze zomer... Als het pijpenstelen regende, als warm en benauwd was, als het hard waaide...
Ik was bang dat ik spijt zou krijgen en ik had ook nog vage plannen achter de hand voor een weekje kamperen als 'de tuin klaar zou zijn' (optimist!), maar eigenlijk vind ik het wel prima zo. Geen inpakstress, geen haastig gepoets om het huis toonbaar te maken voor de oppas, een goed bed, een complete keuken, schoon sanitair, dit is een prima vakantieadres. Vooral omdat de buren met kinderen allemaal weg zijn, het is hier hartstikke rustig, je hoort alleen maar vogels overdag. Het park is rustig zonder rottweilers en pittbulls, iedereen is opgehoepeld.
Het enige nadeel is dat het niet prettig luieren is. Een dag nietsdoen en hangen resulteert in schuldgevoel. Want er is zoveel te doen. Er ligt stof op de boekenplanken, er wordt zand ingelopen, de strijk stapelt zich op, het gaat allemaal door. In een tent heb je dat niet. Maar daar kun je ook niet rustig luieren, want er zijn dan altijd mensen die 'dingen willen zien', dan moet je weer mee in de auto, naar de zoveelste kerk, waterval, of andere bezienswaardigheid.
Morgen komt er visite en daarvoor moet ik toch echt aan het werk. Helaas. Dat heb je ook niet in een tent... visite... Elk foordeel hep se nadeel...
Myrthe heeft een lapje stof op de markt gekocht en is bezig om een jurk te maken. Ik zou er ook eentje voor mezelf maken, maar ben nog niet verder gekomen dan het patroon overnemen en het lapje wassen en strijken. Zij is al aan het rijgen. Een mens wordt wel lui van nietsdoen.
Bart amuseert zich in de tuin. Ik kan daar weinig mee helpen, ik kan niet sjouwen of tillen en bovendien doet hij toch altijd alles over wat ik heb gedaan, want het moet allemaal op de millimeter precies. Hij heeft het erg naar zijn zin, maar het is nog lang niet af. Maandag moet hij alweer aan het werk. Als het pad van de deur naar de poort maar klaar is, dat wij met fietsen niet door de modder hoeven te waden, dan vind ik het best. Dan kan hij in de weekends verder, heeft hij meteen een leuke hobby.
Volgende week komen de graszoden trouwens, dat zal een enorm verschil maken. Als alle borders klaar zijn, dan ben ik pas aan de beurt met het uitkiezen van de planten. En met het onderhoud kan ik ook wel helpen.
En dan volgend jaar de voortuin, dat is ook wel nodig. Daar staat een aantal coniferen en die nemen alle licht weg in de huiskamer. Zomer en winter groen, alles donker. En het is al zo'n donker huis. De buren hebben vijf jaar geleden die dingen bij hen eruit laten halen en wij vonden ze toen barbaren. Ik vond dat groen geweldig. En het ruikt zo lekker. Maar nu begin ik te begrijpen wat ze bedoelen. Iets wat 's winters blad verliest en wat licht doorlaat is wel zo leuk. Het is daar toch al donker omdat we op een heuvel met bomen uitkijken. Op het oosten. 's Morgens filtert er wat zon door de bomen (mooi mooi mooi, dat wel) en daarna is alles in schaduwen gehuld.
De coniferen zijn niet mooi meer inmiddels, met veel kale plekken, dus ik hoef me daar niet meer schuldig om te voelen.
Goed, ik ga maar eens een stofdoek pakken. En de ramen zijn ook niet meer doorzichtig na al die stormen.
Er moet ook wat lekkers in huis gehaald worden en kadootjes voor twee kindertjes uit Canada die alweer een jaar ouder zijn geworden. En... morgen komt Nancy weer thuis!

Bart is aarde aan het aanstampen in de tuin. Ik vraag waarom hij dat doet. De plantjes vinden dat niet leuk.
"Ja, dat is voor het muurtje."
"Welk muurtje?"
"Nou, hier komt toch een tweede muurtje?"
"Nee, daar zou een pergola komen, daar hadden we het gisteren nog over."
"Nou weer een pergola? Nou ja, die hebben we nog niet, dan metsel ik voorlopig even een muurtje. Laat mij nou toch even..."

'Voorlopig' metselen? Geloof jij het? Het punt is, hij vindt die pergola niet zo leuk, hij saboteert de boel gewoon. En mijn clematis en kamperfoelie dan? Drammen van mijn kant resulteert in: "Dan doe je het toch zelluf?"
Soms hè....

Ik had een Flickr Pro account, voor maar $24 per jaar onbeperkt foto's uploaden. Dat loopt af eind van deze maand. Ik heb al twee keer geprobeerd om het te verlengen, maar Yahoo lust mijn creditcard niet of weet ik veel wat er mis is, het wil maar niet lukken. Toen had ik zoiets van 'laat ook maar'. Ik heb alles weer teruggebracht naar de proporties van een gratis account, meer dan 200 foto's verwijderd en wat er over is bij elkaar in twee sets gepropt. Ik doe het niet meer ook.

Ik ben niet eens zo'n foto-mens. Ik ben een kiekjes-mens. Foto's zijn voor mij herinneringen in de eerste plaats. Soms zijn de slechtste voor mij het meest waardevol. Die hele foto-community van Flickr, met al die groepjes, daar hoor ik helemaal niet bij, daar heb ik helemaal geen behoefte aan. Ik heb gewoon een plekje op het web nodig waar ik foto's kan laten zien, zonder dat ik ze allemaal aan een email moet hangen en zo.
Als ik weer nieuwe foto's heb, dan zet ik ze wel ergens anders. Ik ga Picasa maar eens proberen. Dat is gratis.

Zo'n web-album is ook erg lastig. Op mijn blog wil ik geen foto's zetten waarop wij herkenbaar staan. En familieleden en kennissen kunnen beter niet weten dat ik een blog heb, want dan kan ik niet meer over ze roddelen . Voor hen kan ik heel dat Flickr gedoe niet gebruiken op deze manier...
Dus tja... het zijn toch nooit complete sets die er komen te staan er moet van alles tussenuit.
Als ik hier op mijn weblog iets wil laten zien, dan laad ik het hier wel op, er is nog ruimte.
En voor familie en vrienden ga ik dat allemaal apart doen. Elders. Zo. Weer iets afgehandeld waar ik al maanden tegenaan zit te hikken.

O ja, voor m'n Sims-plaatjes heb ik ook iets gevonden, googlepages. Daar mag je heel wat foto's uploaden en je kan er nog pagina's bij maken ook. Gratis, dus zeer geschikt voor al mijn onzin. Zo ben ik hier een heel Sims-familie-album aan het maken. Je zal toch maar niks te doen hebben...

Het ronde terras is af en er is een begin gemaakt met de muurtjes. Die komen rondom het ronde grasveld en het terras. Voor een deel dan... En op dat lege stuk komt een vijver misschien. Daar zijn we nog niet uit.



Al een heel verschil toch?
Waar op die linkerfoto de droogmolen ligt, is nu de rand van het terras.
De foto is gemaakt vanuit Myrthe's slaapkamerraam op zolder.

We hadden lampjes op zonne-energie gekocht, maar die gaan weer terug naar de winkel. Dat geeft veel te weinig licht. Moeten we toch met kabels gaan rommelen.



Om een rond terras te maken hebben we in het midden een ronde platte steen gelegd. Daaromheen een rijtje kleine keitjes (er is van alles te vinden in deze tuin, het lijkt wel of de vorige bewoners destijds alle restjes hebben opgekocht om hem aan te leggen). Alleen de grote ronde steen is gekocht, de rest is allemaal hergebruikt.


Hier zie je al een begin van het muurtje. Bart heeft nog nooit gemetseld, dus we weten niet of het zal blijven staan, maar dat merken we nog wel.


Deze woestenij moet een grasveld worden.


Hier gezien van de andere kant.


En dit moet ooit een kruiden'tuin' worden... Voorlopig staan er vooral bloempotten geparkeerd.

Inmiddels heb ik een hond en twee ratten te logeren. Bart is nog steeds druk met de tuin en begint moe te raken. Nagel onder een steen (dat horen ze drie straten verder, voor zover nog thuis), dingen laten vallen, dat soort dingen. Het terras is nu af en het ziet er keurig uit. Maar nu de rest van de tuin... Bart is nogal van frutsels en details. Ik ben meer voor de grote lijn. Mars in Maagd versus Mars in Boogschutter, voor het geval dat je wat zegt. Hij wil een pad met bochtjes. Zie je het voor je? Dan kom je die tuin in met je fiets vol boodschappen. Ga je dan braaf Barts kronkels volgens? Ik dacht het niet. Dat wordt dwars door het gras rijden met die rommel. Dat pad moet recht. Eer dat ik hem dat aan zijn verstand had gepeuterd... Zo koppig die man. Meestal laat ik hem maar aanrommelen, hij is nu eenmaal een baas en vaak kan het me allemaal niet zoveel schelen. Maar dat pad moet recht. We hadden er bijna ruzie om. Pfffft...

Myrthe is met haar zus naar Castlefest geweest. Twee kibbelende zusjes. Ik was al bezorgd dat dit niet goed zou gaan, dus de eerste dag stuurde ik een sms-je: 'Gaat het goed, kindjes?'
Sms-je terug van Nancy: 'Nee, het gaat niet goed =P. Wat doe je nou dom?'
De dames zouden logeren bij de vriend van Nancy, die woont in de buurt van een station en vandaar was het beter te bereizen. Zaterdagavond kwam er echter een sms-je van Myrthe, dat ze bij haar vriendje zou logeren en zondagochtend vroeg zou langskomen om wat spullen op te halen. Vreemd, ze was toch met haar zus uit?
En ja hoor, de dames hadden ruzie. Ze waren zaterdag zo moe, dat ze eerder naar huis zouden gaan. Het vriendje van Nancy was naar een ander festival en Nancy had geen sleutel van de portiekdeur. Ze zouden dan beneden bij de buren aanbellen om erin te mogen. Maar Nancy is een beetje een neuroot en die vindt dat eng. Maar goed, Myrthe was erbij, dus dan durfde ze wel. Komen ze aan in Rotterdam en dan zegt Myrthe ineens dat ze niet meegaat naar de flat van Nancy's vriendje, omdat ze gelijk doorgaat naar haar eigen vriendje. Die vierde zijn verjaardag en omdat ze nu vroeg waren kon ze daar toch nog even haar neus laten zien. En dat laat dan Nancy daar achter op Centraal Station, helemaal in paniek, huilen. Durfde niet alleen naar het huis van haar vriend te gaan (hè, ik moet toch eens bijnamen voor die knakkers gaan verzinnen, dit is heel lastig zo). Myrthe haalt dan haar schouders op en zegt dat ze zich niet moet aanstellen en peert hem.

'Wat doe je nou dom?' zeggen ze dan. Of ze noooit ruzie maken.

Myrthe heeft al haar zakgeld van afgelopen en komende maand inmiddels uitgegeven aan kleren en souvenirs op Castlefest. Allemaal prachtige dingen hoor. Maar het geld is wel op.

Daarnet vroeg ik of ze de badkamer wilde schoonmaken, voor een tientje. Normaal is ze al beledigd dat ik het maar vraag, maar dit keer wilde ze wel. Heerlijk, dan hoef ik dat niet te doen. Ga ik even de was wegwerken en dan vind ik het wel weer best vandaag.

Bart is iemand die niet zo snel ergens aan begint. Altijd maar uitstel. Maar als hij dan eenmaal ergens mee begonnen is, dan moet het ook af. Niet te stuiten die man. De mussen vallen van het dak en hij is maar aan het zagen, boren en schroeven in de hitte.
Het terras is nu bijna af. Er moeten nog planken op de bovenranden komen, om het af te dekken.



Er is in ieder geval weer een plekje om te zitten buiten...


En nu de rest van de tuin nog...

Hoewel het erg warm is, werkt Bart gestadig door. En hij vindt het nog leuk ook.
Er is een deel van de plantenbak af.

En het terras zelf schiet ook al aardig op.

Ik word er vrolijk van, van dat blonde hout.
Dat gat daar onder het raam, daar komt mijn 'kruidentuin'. Ooit...

Gideon vindt het allemaal reuze spannend. En hoe vaak die hond al niet de poort uit is geglipt, omdat Bart 'zijn handen vol had' (ròep dan even, grrr!)... Gelukkig zijn de meeste buren met vakantie. Anders had het klachten geregend.

"Ik zag net een aalscholver in het park," zeg ik tegen een kennis, "Hij zat op een paaltje met zijn vleugels wijd uitgespreid."
Het antwoord: "Aalscholvers? Daar moet je niet onder gaan staan. Een vriend van mij (hij zegt 'vrind'), die had een keer zijn auto bij de golfbaan geparkeerd..." en dan volgt er een verhaal over de autowasstraat enz. enz.
Ik moet er een tijdje over nadenken waarom zo'n antwoord wrevel opwekt bij mij. Ik denk dat het dit is: Ik vertel iets over het park. Natuur, dieren, groen. En hij geeft er een draai aan, ineens gaat het gesprek over auto's, z'n golfbaan, vrindjes. En over poep. Vervelende vent.

Weet je waar ik me soms aan erger? Ja, aan een heleboel dingen, ik weet het, ik ben een zuurpruim . Maar het weerbericht, daar word ik zo kriegel van soms. Niet dat ze regen voorspellen, daar heb ik geen problemen mee. Hoewel het niet echt goed uitkomt als je de tuin wilt gaan opknappen.
Maar al dat gelul eromheen. Zo'n manneke dat struikelt over zijn woorden omdat het allemaal binnen een bepaalde tijd gezegd moet worden. En hij wil er toch een heleboel bijvertellen. Allemaal onzin. Ik wil niet horen of het weer 'mooi' of 'lelijk' wordt en ook geen excuses in het laatste geval. Hij is god niet! Wat ik wil weten is de temperatuur, de kans op neerslag, de wind. En of ik dat mooi of lelijk vind, dat maak ik zelf wel uit. Goed, ik kijk wel op teletekst.

Het rotte hout is er voor het grootste deel uit gesloopt. Heel spannend allemaal als je een kat bent.


Zeg nou zelf... dat had nog best een paar jaartjes meegekund toch?

Een deel van het terras wordt vervangen door nieuw hout. We hebben lang rondgekeken. Hardhout is duurzamer. Maar kun je dat tegenwoordig nog wel doen? Eigenlijk niet toch? Hoewel, het schijnt dat dat Hillhout ook niet al te milieuvriendelijk wordt gemaakt. We hebben toch maar voor Hillhout gekozen omdat we dat bleekgroene mooier vonden dan dat bruine van bankirai.

Er komen meer verhoogde bloembakken, in het midden komt een terras (die garagemuur is een zuidmuur, dus daar is het prettig toeven) en er moet gras komen. Ik vind een tuin zonder gras zo kaal en zo somber.

Zo ziet het er nu vanuit het zolderraam uit:



Die 'aanwijzingen' die ik erop gezet heb kloppen niet helemaal, maar 't is het idee hè...

De stekelstruik is inmiddels drastisch gesnoeid, hij ziet er niet uit, alleen maar kale takken. Maar dat herstelt zich wel. En zo niet, dan moet hij maar weg... De merel nestelde daar altijd in, totdat we Elva kregen, die een soort van pantservacht heeft en daar gewoon in kan klimmen.

Bart gaat vandaag met de plantenbakken beginnen, dan staat er vast een 'lijn' uit. De vloerplanken moeten besteld worden en die komen op zijn vroegst volgende week. Of we halen ze ergens anders, dat kan ook nog.

We willen ook nog iets met water. Geen vissen, want dat wordt niets met die katten. Maar een molensteen of zo, iets dat kabbelt, dat lijkt me wel leuk.

Uit de bibliotheek hebben we een aantal boeken met 'tuinideeën' gehaald. Voor 'kleine tuinen'. De kleinste is dan dubbel zo groot als de onze. Het is treurig. Toevallig is dit de grootste tuin die we ooit gehad hebben, ik vind het al heel wat. Zes bij elf istie. Maar goed, het is toch wel leuk om te kijken en je haalt er wat ideeën uit. Ik wil graag cirkels, dat vind ik toch het mooiste.

Nog maar pas geleden kocht ik nieuwe dekjes voor de hondenmanden. Of dekjes... hoe heten die dingen? In ieder geval, die blauw gebloemde dingen. Ze waren niet goedkoop, maar ik dacht dat dat netter zou staan dan ouwe dekens. In het begin wel ja... Gideon heeft inmiddels in de zijne een aantal gaten geknaagd. Ik deed het ding net in de was en toen de wasmachine klaar was, had ik een trommel vol natte vulling. In alle kieren zat het spul. Lekker is dat.
Het is niet dat hij bewust meubels sloopt of zo. Het is zoals een klein kind duimt, als hij ontspannen ligt, gaat hij sabbelen op zijn deken en langzamerhand knaagt hij een gat op die manier.
Ik zie het al voor me volgend jaar. Zo'n gloednieuwe huurcaravan, en als hij terug moet, dan zitten alle kussens vol gaten. Misschien is een tent toch meer geschikt...

Zaterdag zijn we dan bij Campo wezen kijken. En daarna ook maar bij Vervat. We hebben wel een bepaalde caravan gezien die ons wat lijkt. Maar die gaan we volgend jaar dan eerst een keertje huren. De Dethleffs Camper, dat ziet er wel aardig uit. Hij heet Camper, maar het is een caravan hè, dat is heel handig gekozen van meneer Dethleffs (als ik dat goed schrijf).
Wat ik belangrijk vond was dat niet iedereen die door de deur binnenkomt en wil zitten achter mij langs moet schuiven als ik in die beperkte ruimte met hete pannen aan het rommelen ben. Dat voelt niet prettig. Bij deze heb je meteen rechts van de deur de zithoek. En links de keuken met aan de andere zijwand de 'badkamer' zullen we maar zeggen.

Tegenwoordig hebben ze zelfs een douche en warm water, tjonge jonge. Moet je wel stroom hebben. En heen en weer rijden met een watertank. Of op zo'n superluxe (en naar onze smaak niet zo leuke) camping gaan staan, waar je ook nog op de waterleiding wordt aangesloten. Maar goed. Daarachter is dan een bed. Een echt bed, met lattenbodem en een goede matras. Geen omgebouwde tafel waarop iedereen met chips zit te kruimelen.
Mochten de meiden ooit meewillen, dan kan altijd nog die eethoek tot een tweede bed worden omgebouwd. In geval van nood/regen/haast/lekkage in de tent.
Als (ik zeg àls) we er eentje zouden willen, dan wordt het zo eentje. Misschien.
Caravans hebben allemaal gordijntjes. Ik hou niet van gordijntjes. Die voortenten helemaal, het ziet er niet uit. Bloemetjes nog wel. Brrrrr.

We hebben nog bij de campers gekeken en ik ben tot de conclusie gekomen dat dat niks voor mij is. Ik krijg het meteen al benauwd in zo'n ding. Zit je al de hele dag in de auto, mag je er 's nachts ook nog eens in slapen. En als je naar de bakker wilt rijden moet je dat hele gevaarte meenemen. Of met de fiets gaan. Ik fiets niet zo lekker in de Alpen. Zeker niet met een boodschappentas. Geen camper voor mij. Gelukkig maar, want dat kunnen we toch niet betalen .

Na dit alles hadden we nog net tijd om even bij Vervat rond te kijken. Er was toevallig Open Dag bij de Kuip, maar dit keer zijn we van de andere kant aan komen rijden en lukte het om de files te omzeilen. Bij Vervat hebben we bij de Outwell tenten gekeken. Dat zijn grote koepeltenten, waarin je kunt staan. Maar die toch makkelijk op te zetten zijn. En geen rood met blauw gebloemde gordijntjes, maar alles in een natuurlijke kleur groen, dat doet dan ineens heel prettig aan.



Ik twijfelde. Voor zo'n 800 euro heb je dan best een goeie tent. Een caravan is ongeveer twintig keer zo duur. Maar ja, je hebt geen WC onderweg. Dat gaat op mijn leeftijd toch wel meespelen. Trouwens, we hèbben nog een tent. Geen stahoogte dan wel, maar hij is wel erg mooi. Een echte Esvo en oerdegelijk. Een tent kopen dat is geen optie voor ons.
De plannen zijn nu als volgt: mochten we dit jaar nog op vakantie gaan, dan is het met de tent. Met de oude tent. En misschien huren we volgend jaar dan zo'n Dethleff caravan om eens te kijken hoe dat bevalt. En daarna zien we wel verder.

Ander nieuws: Myrthe heeft tegenwoordig een vriendje en het is een schatje. Hij drumt en heeft pasgeleden een bandje opgericht. En Myrthe is de 'toetsenist'. Ze had zelf een nummer geschreven en dat vonden die anderen wel goed. Een hele kick voor haar, dat die knullen daar ineens gitaar en bas en zo bij gingen spelen. Ze hebben ook al een zangeres en iedere week huren ze een echte oefenruimte af om te repeteren. Toevallig kwam Nancy gisteravond even langs met haar vriend (die is dertig) en die had belangstelling voor de muziekverhalen. Hij is gek van muziek en wil misschien manager worden van een band van een vriend. Myrthe en haar vriendje meteen: "Oh, dat kunnen wij ook wel gebruiken." Hij zou eens komen kijken als ze aan het repeteren waren. Iedereen blij. Behalve Nancy, want die vond dat haar vriendje teveel aandacht had voor Myrthe's vriendje. Krijg je dat weer .
Ik moet nog even 'blognamen' voor beide vriendjes verzinnen. Of niet, want ik mag er toch niet veel over vertellen. Maar het was gisteren gezellig, die twee knullen zijn allebei erg druk en spraakzaam, grappig om te zien zo samen. Ze schelen twaalf jaar, maar ze stonden duidelijk op dezelfde golflengte.

Bart is sinds een paar dagen vrij, maar het giet, dus er is nog niet veel in de tuin gedaan, behalve dan het slopen van een paar rotte planken. Myrthe's vriendje bood spontaan aan om te helpen, ik zeg al: leuk jong . Ze is nu weer de hort op, dus ik kook maar voor twee vandaag, kunnen we alvast wennen aan volgend jaar...

Ik had het nog zo gezegd: ik vier mijn verjaardag niet. Ik zie niet in waarom ik verplicht ben om dat te vieren. Ik hou niet van een heleboel visite tegelijk op een rijtje op keukenstoelen met een gebakje en een kopje thee. Verjaardagen van een ander zijn al erg genoeg, mag ik op de mijne dan misschien bedanken voor de eer? En ik hoef ook geen cadeautjes (ik vind nog steeds dat kadootjes beter staat, maar dat schijnt niet meer te mogen, dus ik pas me braaf aan).

Adam en Donna, de makers van Neopets, zijn bezig met een heel nieuw spel, Twin Skies. Eind augustus gaan ze beginnen, heb ik begrepen, maar alles is nog in testfase. Een kans om er vanaf het allereerste begin bij te zijn. Dit is in 3D en je moet er een 'client' voor downloaden, een programmaatje waarmee je het spel op je eigen computer kunt draaien, net als bij Gopets.
De makers van JellyNeo, een van de beste Neopets help-sites, hebben ook een help-site voor Twin Skies gemaakt. Ik ben benieuwd.